Niedziela Palmowa

Ostatni tydzień Wielkiego Postu otwiera Niedziela Palmowa. Niedziela Palmowa nazywana też Niedzielą Męki Pańskiej łączy w sobie dwie tradycje. W tradycji rzymskiej była II Niedzielą Pasyjną podczas której odczytywano Pasję według św. Mateusza W tradycji jerozolimskiej świętowano ją jako Niedzielę Palmową na pamiątkę przybycia do Jerozolimy na święto Pesach Jezusa, któremu witające okrzykami radości tłumy rzucały pod nogi gałązki palmowe i oliwne. Procesje z palmami, a raczej gałązkami żywych palm, znane już w IV wieku chrześcijanom jerozolimskim, w wieku V i VI weszły do liturgii Kościoła Zachodniego, zwyczaj poświęcania niesionych palm datuje się na wiek XI. Palmami Wielkanocnymi umownie nazwano gałązki wierzby lub leszczyny o rozkwitniętych pąkach, z czasem przyjęto zwyczaj przystrajania ich zielonymi gałązkami, kwiatami i kolorowymi wstążkami. Gałązki ścinano zwykle w Środę Popielcową i wstawiano do wody, by zdążyły zazielenić się do Niedzieli Palmowej, stąd zwanej też Wierzbną, Różdżkową lub Kwietną. Wielkanocnym Palmom przypisuje się nadzwyczajne właściwości, wiążą się z nimi liczne wierzenia i zwyczaje. W Niedzielę Palmową podczas procesji inscenizowano wjazd Jezusa do Jerozolimy, wioząc figurę przedstawiającą Jezusa siedzącego na osiołku od punktu symbolizującego Górę Oliwną do punktu wyobrażającego Święte Miasto. W XVII wieku inscenizacji zaprzestano z uwagi na przeobrażenie się w frywolne widowisko nie przystające do powagi uroczystości.